Aanmelden
8 augustus 2020

Zorg en ondersteuning in coronatijd

Inmiddels lijkt het lang geleden. De start van de coronacrisis. Ondanks dat het nu weer een stuk rustiger is, blijft het een onzekere periode. In dit artikel lees je de ervaringen van Eline en Kim. Ze hebben de afgelopen periode verschillend beleefd. Waar Eline testdiagnostiek niet kon uitvoeren en dus ging werken op een verblijfsgroep, heeft Kim voor vele dilemma’s gestaan om crisiszorg toch door te laten gaan.

Het verhaal van Kim, ambulant hulpverlener spoedzorg

‘Veiligheid waarborgen op afstand'

Kim: ‘Ik zat zondagavond naar de persconferentie te kijken. Op dat moment begonnen we als team al te appen. Hoe gaan we dit aanvliegen, hoe kunnen we de zorg blijven leveren. Ik kom bij gezinnen waar sprake is van een crisissituatie, waar ouders bijvoorbeeld de zorg voor hun kind bijna niet meer aankunnen of waar het niet veilig is. Hoe kan ik de veiligheid waarborgen wanneer ik zelf niet in die situatie staat, hoe verleen ik dan goede zorg? Dat waren direct vragen die ons bezighielden.’

‘Kortom: hoe gaat het nu echt?’

‘In de eerste week deden we nog veel telefonisch, het beeldbellen kwam op gang. Dat was eerst behelpen. Ik had het gevoel dat ik tekortschoot. We maakten veiligheidsplannen, maar iemand kan met een lachend gezicht zeggen dat alles goed gaat. Ik miste de non-verbale communicatie, de interactie en het complete plaatje. Kortom: hoe gaat het echt? Gelukkig bedachten we al snel oplossingen om het digitale contact met fysiek contact af te wisselen. We spraken dan bijvoorbeeld buiten af of binnen met een grotere afstand tot elkaar.’

Creatieve oplossingen om zorg te bieden

‘Doordat contacten digitaal plaatsvonden had ik tijdwinst. Aan de andere kant lag alles op het begin letterlijk stil. Plaatsingen die niet doorgingen en intakes die niet opgepakt werden. Daardoor was vervolghulp niet altijd mogelijk, maar je zit wel met een gezin of jongere in een crisis. Dat vergt veel van je creativiteit om toch tot een juiste oplossing te komen. Gelukkig kom je na veel bellen met samenwerkingspartners tot de juiste hulp. Helaas lukte dit niet overal. Een gezin of jongere kan ook corona gebruiken om onder de zorg uit te komen. Dan kun je niet doorpakken en heb je alleen digitaal contact. Dat frustreert enorm en is emotioneel zwaarder.’

Fysiek- en digitaal contact combineren

‘Onze zorg is lastig digitaal uit te voeren, een evaluatiegesprek waar meerdere samenwerkingspartners aanwezig zijn kan soms wel digitaal. Het is makkelijker te plannen en werkt efficiënter. Daar zie ik zeker de voordelen van in. Het vervangt het fysieke contact niet, maar is wel aanvullend. Ook ons teamoverleg kan goed digitaal.’

Hulp is nu goed vorm te geven

‘We zijn nu alweer een tijd verder. Met alle maatregelen is de hulp nu goed vorm te geven, al is het nog lang niet zoals normaal. Mijn functie is solistischer geworden. Ik mis het contact met collega’s. Ik ben altijd al veel onderweg, als ik dan even op kantoor ben is het fijn om iets van me af te praten of even samen met een collega te lunchen. Hoe het contact met collega’s kan plaatsvinden is nog zoeken. Maar daar vinden we ook vast creatieve oplossingen voor!’

 Het verhaal van Eline, psychodiagnostisch medewerker

Testdiagnostiek: ‘Zie je de werkelijke situatie?’

Eline: ‘Voor mijn werk binnen Diagnostiek neem ik testen af bij kinderen en jongeren. Jeugdigen komen bij ons wanneer onduidelijk is wat er aan de hand is en welke hulp passend is. In maart werd al vrij snel duidelijk dat testdiagnostiek niet ontworpen is om digitaal af te nemen. Daarnaast was het een uitzonderlijke periode; meet je wel wat je wilt meten, zie je wel de werkelijke situatie? We besloten om diagnostiek te pauzeren. Een aantal collega’s pakten het contact met ouders op. Ik had zelf minder te doen.’

Extra ondersteuning bij de verblijfsgroepen

‘Bij andere onderdelen was het juist veel drukker. Bijvoorbeeld op de verblijfsgroepen. Op dat moment 11 jongeren die ineens hele dagen thuis zijn. Jongeren die behoefte hebben aan structuur en waar een stabiele omgeving juist erg belangrijk is. Het normale ritme van de groep werd anders. Ik had nog nooit op een verblijfsgroep gewerkt, dus aan het begin was dat wennen. De jongeren hadden ondersteuning nodig bij schoolwerk en het opnieuw indelen van de dag. Normaal is er overdag maar één medewerker aanwezig maar deze ondersteuning was niet alleen te realiseren. Ik ben iemand die van aanpakken houdt, niks doen zit niet in mijn aard. Twee maanden je collega’s ondersteunen is dan erg fijn!’

Aansluiten bij beleveniswereld jongere

‘Collega’s bij verblijf sluiten goed aan bij jongeren. Door bijvoorbeeld wat straattaal te gebruiken of door middel van een grapje aan te spreken op het gedrag. Dat is mooi om te zien. Ze vinden op die manier een ingang. De ervaring van het werken met jongeren neem ik mee in mijn eigen werk en vind ik erg waardevol. Ik test soms ook jongeren die bij Jarabee wonen. Doordat ik weet hoe ze wonen, hoe hun dag eruitziet en weet wat ze bezighoudt, kan ik nu beter aansluiten. Dat heeft veel meerwaarde.’

Terug naar Diagnostiek

‘Diagnostiek heeft een langere tijd stilgelegen. Je kunt je voorstellen dat dit een druk op de wachtlijsten geeft. Op dit moment is alles weer opgestart en werken we hard om die wachtlijsten weg te werken. Gelukkig kunnen we nu ook weer naar andere locaties, daar waar het kind is. Het is belangrijk om de complete situatie te zien. Op die manier kan het gezin antwoorden krijgen en de juiste vervolgondersteuning. Ik hoop dat we diagnostiek met deze maatregelen kunnen blijven doorzetten, ook tijdens een eventuele tweede corona-golf.’

cross linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram