Verhalen

Toen ik 18 werd, voelde ik me klaar om op eigen benen te staan. Thuis botste het regelmatig, en ik wilde graag mijn eigen weg vinden.

We wilden het beste voor onze kinderen, maar vonden het lastig om elkaar als ouders nog te begrijpen en samen te werken.

Ik ben Noah, 17 jaar, en het afgelopen jaar was alles behalve makkelijk. Thuis ging het al langer niet goed. We hadden veel ruzie, en ik voelde me vaak niet begrepen.

Wij zijn een gezin van vier: mijn man, onze kinderen Sophie (9) en Lucas (12) en ik. Het afgelopen jaar ging het niet goed bij ons thuis.

Ik ben Tim, een jongen van tien jaar, en de laatste tijd gaat het niet zo goed met me. Ik kan me moeilijk concentreren, raak snel boos en het lijkt soms alsof ik altijd de schuld krijg.

Via een vriendin hoorde ik over het pro Jonge Moeders, mensen die jonge moeders ondersteunen. Hoewel ik in het begin twijfelde, besloot ik me aan te melden.

De zussen Ilse (37), Marloes (35) en Tineke (30) groeiden op in een huis vol pleegbroers en -zusjes. Hun ouders vingen door de jaren heen meer dan dertig pleegkinderen op.

Toen we voor het eerst in aanraking kwamen met jeugdhulp, voelde ik me als ouder overweldigd. Mijn zoon Finn (toen 7 jaar) had al langere tijd gedragsproblemen.

"Emma had dringend een veilige plek nodig. We hadden altijd het idee gehad dat we iets wilden betekenen voor kinderen die het moeilijk hadden, maar toen het moment daar was, voelde het toch spannend."

Jamie* is een leerling die het goed doet. Toch maakt de school zich wat zorgen om hem. Vanwege een eerdere positieve ervaring besluit de school ambulante ondersteuning in te schakelen om preventieve hulp te bieden.

Ik ben Dominique, een 57-jarige alleenstaande vrouw die fulltime werkt. Ik ben pleegmoeder van de schattige Eva, een levendige peuter van 3 jaar oud. Eva komt elke drie weken een weekend bij mij logeren, en dat is een avontuur waar ik graag wat over vertel.

Koen was 5 jaar toen hij bij Daniël en zijn vriendin Margo kwam. En hoewel Daniël en Margo inmiddels uit elkaar zijn, komt Koen nog altijd in de weekenden logeren bij Daniël. De twee hebben een speciale band.

Als pleegmoeder van Dylan kijk ik met bewondering terug toen hij direct na zijn geboorte naar een crisisgezin ging. Dylan kon vanaf zijn geboorte niet thuis wonen en zijn biologische ouders hebben heel snel de voogdij afgestaan aan de voogd.

Jarabee leidt zorgprofessionals in Twente op om betere hulp te bieden aan gezinnen. Hoe? Met een camera.

In de woonkamer van Caroline en Christian in Borne staat een stolp met figuurtjes die de kinderen, ouders en pleegouders voorstellen. Deze stolp staat voor de inmiddels al vijf jaar durende samenwerking tussen hen.

Kinderen spelen, leren en willen de wereld ontdekken. Dat is niet voor elk kind vanzelfsprekend. Anne liep het afgelopen jaar stage in de Onderwijs-zorgklas in Hengelo. Haar ervaringen...