Aanmelden
3 november 2021

Pleegmoeder Mariëlle uit Almelo: ‘Dit is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar verrijkt je leven’

Agressie, verwaarlozing en verslaving. Pleegmoeder Mariëlle Roelofsen vangt al zestien jaar kinderen op die thuis de meest vreselijke dingen meemaakten. De biologische ouders veroordeelt ze echter nooit. „De meeste ouders hebben zelf een verleden in jeugdzorg.”

Bron: Tubantia

Mariëlle Roelofsen opent de voordeur met peuter Wesley* op de arm. Het 2-jarige jongetje is afgestaan door zijn biologische moeder en wijkt geen moment van de zijde van Mariëlle tijdens het gesprek, waarbij ook haar allereerste pleegkind Natasja (22 jaar) en haar zoontje Mayson aanschuiven.  Er is plek genoeg aan de keukentafel.

Mariëlle en echtgenoot René zijn een warm opvangadres voor kinderen voor wie thuisblijven geen optie meer is. Vaak komen ze met een stevige ‘rugzak’ binnen. Beschadigingen die hen vaak tot in hun volwassen leven achtervolgen en verhinderen het leven te leiden wat ze graag willen.

Slapeloze nachten

Mariëlle vertelt dat Natasja, geboren in Enschede, op haar vijfde door de politie uit huis werd gehaald. Na een eerste pleeggezin, waarmee geen klik was, kwam ze in Almelo terecht. Als kind was Natasja makkelijk en lief, maar in de puberteit explodeerde het. De ruzies liepen zo hoog op dat Natasja ook bij Mariëlle wegliep en terugging naar haar biologische moeder. Ze was toen dertien jaar. „Bij haar moeder mocht ze alcohol drinken en roken”, zegt Mariëlle. „Ook werden haar allerlei cadeaus beloofd. Er kwam niets van terecht. Sterker, Natasja werd opnieuw verwaarloosd. Net als in haar jonge kinderjaren, toen ze als vijfjarige onder dwang werd weggehaald uit het gezin. Waarom ik haar niet tegenhield toen ze wegliep? Soms moet een kind zelf ervaren hoe de situatie thuis was. Voor Natasja werd dat het keerpunt. Ze leerde de waarde van het leven weer zien. Jeugdzorg wist dat ze bij haar moeder zat. Na zes weken haalde de politie haar er weg. Het was onverantwoord. Ik had er slapeloze nachten van. Toen Natasja terugkwam bij ons, besefte ze waarom ze uit huis was geplaatst. Ik vraag mijn pleegkinderen wel eens: Hoe ga je het later zelf doen als je kinderen hebt? In hun antwoorden klinkt altijd de behoefte aan structuur en regels door. Dat hebben ze nodig. Het biedt veiligheid.”

Drank en drugs

Mariëlle en René Roelofsen stellen hun huis in Almelo al zestien jaar open voor kinderen die in de grootste ellende opgroeien. Het echtpaar heeft zelf geen kinderen. Openhartig vertelt Mariëlle dat ze moeilijk zwanger kon raken. In een periode dat René en zij adoptie overwogen, kwam Mariëlle op een informatiemarkt in gesprek met een pleegzorgorganisatie. Net als nu, was er destijds een groot tekort aan opvangadressen. Het trok hen over de streep. Als er hier zoveel op de wachtlijst staan, hoef je geen kindje uit het buitenland op te halen, was Mariëlles conclusie en ze kreeg nooit spijt. „Het is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar het verrijkt je leven.”

Pleegkind Natasja knikt. Ze is dankbaar dat er opvang voor haar was, toen ze het hard nodig had. De Enschedese werd net als haar twee jaar jongere broertje zwaar verwaarloosd. „Ik herinner me dat ik als vierjarige voor hem zorgde. Er waren dagen dat we onze kamer niet af mochten. Of een hele dag buiten moesten blijven. Mijn ouders dronken en gebruikten drugs. Soms sloegen ze elkaar of gooiden met spullen.”

Naar school ging Natasja niet, ondanks de leerplicht. Ze herinnert zich dat het gezin wel eens een dagje weg ging. Maar dat eindigde altijd met ruzie. Een van haar ouders gooide op een slecht moment de hond uit het raam van de bovenverdieping.

‘Ze mogen zo lang blijven als ze willen’

Na de plaatsing bij Mariëlle en René bleek dat Natasja ernstige hechtingsproblematiek had. Het uitte zich in extreem gedrag. Blinde paniek overviel het meisje, als een van de pleegouders van haar zijde week. „Zelfs bij het tankstation mocht ik niet alleen afrekenen. Ze moest mee. Pas rond haar twaalfde ging dat iets beter. Tot het heftige puberen begon.”

Mariëlle Roelofsen draait er niet omheen: pleegouderschap is niet altijd makkelijk. „Je moet soms offers brengen. Wij kunnen nooit een weekend met z’n tweeën weg. Altijd is er wel iets. Als het met het ene kind goed gaat, gaat de ander weer wiebelen.”

Momenteel wonen Ricardo (12), Kevin (9) en Wesley (2)* in het pleeggezin. De jongste jongens zijn halfbroertjes. „Twee jaar terug vroeg Jarabee of we nog plek hadden voor een baby. De moeder van Kevin was weer zwanger. We weigerden eerst. Maar bij het derde verzoek, zeiden we ja. Dus woont Wesley hier nu ook. Pleegkinderen mogen zo lang bij ons blijven als nodig is.”

Rust, reinheid en regelmaat

Natasja woont inmiddels zelfstandig, maar ze komt nog vaak langs. Op haar 19de raakte ze zwanger van een jongen met een vergelijkbare achtergrond als zijzelf. De relatie is inmiddels verbroken. „Maar Natasja doet het heel goed als alleenstaande moeder. Ze biedt haar zoontje Mayson de structuur die ze zelf miste. Als ik dat zie, maakt me dat trots. Ze heeft hier gezien hoe het ook kan.”

„De drie r’s, oftewel rust, reinheid en regelmaat, zijn belangrijk. Wij overvragen onze kinderen niet. We beginnen met een klein doel. Bijvoorbeeld de jas op de kapstok hangen. Of de tafel dekken. Alleen als dat lukt, kan al een enorme overwinning zijn. Als iets lukt, voelen ze zich bekwaam. Bij herhaling voelen ze zich geliefd en van daaruit begint het houden van. In de loop der jaren leerde ik dat contact hebben met het biologisch netwerk heel belangrijk is voor de kinderen. Over de keuzes die eigen ouders maken, heb ik geen waardeoordeel. Ik zeg altijd: Je moeder of je vader maakt andere keuzes. Daar laat ik het bij.”

*Vanwege privacy zijn de namen van de kinderen fictief.

Meer weten over het pleegouderschap?

We zoeken gezinnen die stevig in hun schoenen staan. Echte doeners met gevoel voor humor. Of je nu 21 bent of 50-plus, je bent nodig! Geef een kind een thuis, zolang het nodig is.

cross linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram